De emancipatie van niet-levende zaken

Een oog met de aarde erin en een houten stoel als satirische illustratie over woke

Het is een mooie evolutie dat wij als samenleving bewuster proberen om te gaan met elkaar, met onze medemens, met dieren en met de wereld rondom ons. En zoals dat gaat met elke evolutie, blijft die bewustwording zichzelf verder ontwikkelen. Ondertussen krijgen ook niet-levende zaken de erkenning die ze werkelijk verdienen.

De tafel

Vroeger werd een tafel louter aanzien als gebruiksvoorwerp. Ze werd ongevraagd gedekt, en voorzien van oudbollige tafellakens. Gelukkig kijken we vandaag anders naar tafels, en hebben we ingezien dat het fout is om tafels ongevraagd te dekken, of ze enkel te nuttigen als gebruiksvoorwerp. Sindsdien heeft de tafel zich ontpopt tot onafhankelijk en vrijgevochten schoonheidsideaal.

De tafel vroeger, gebukt onder het juk van haar dekkers:

Een tafel met een klassiek tafellaken als satirische illustratie

De tafel nu, als geëmancipeerd statement, te bewonderen in al haar glorie en diversiteit:

Diverse moderne design tafels als satirische illustratie

De bureaustoel

In patriarchale tijden werd de bureaustoel enkel door mannen genuttigd. Omdat ondertussen ook de vrouw gaat werken, en dus ook een bureaustoel nodig heeft, werd deze in ere hersteld. Ook de stoel krijgt dankzij onze evolutie in bewustwording gelijke rechten en werd een onafhankelijke entiteit:

Moderne design stoelen als satirische illustratie over emancipatie

Mes en vork

In onze vroegere tijden van etiquette was het normaal dat het mes een heterogeen paar vormde met de vork. Gelukkig worden er ondertussen ook andere paren gevormd, zoals een mes dat samen ligt met een mes, of een vork die samen ligt met een vork. Er zijn tegenwoordig zelfs messen die zich meer vork voelen en zichzelf laten ombouwen, zodat ze alsnog zichzelf kunnen zijn. Dat verdient natuurlijk respect.

Een mes met een mes en een vork met een vork als satirische illustratie

Grotten

In vroegere tijden kropen mannen in zowat alle grotten die ze tegenkwamen, ongeacht deze grot jong was of oud. Mannen vroegen ook niet altijd toelating om in de grot te mogen verblijven. Dit leidde tot grote frustratie bij de grot. Maar gelukkig kwam ook hier bewustwording. Dankzij de regering die premies begon uit te reiken voor dak- en muurisolatie, hoefden mannen niet meer in grotten te vertoeven.

Tegenwoordig gaan mannen enkel nog naar grotten als ze eerst een entreeticket hebben betaald – en enkel bij grotten die ervoor kiezen om bezocht te mogen worden. Wij vinden dit een mooie evolutie, en belangrijk voor de bescherming van de fragiele fauna en flora die zich in grotten bevindt.

Een donkere grot als satirische illustratie

De pastinaak

De pastinaak was jarenlang een controversiële groente. Vooral in landelijke keukens, of in donkere achtertuintjes, stond hij bekend om zijn grensoverschrijdend gedrag tegenover andere groenten. Volgens bronnen uit de voedingssector drong hij zich regelmatig op aan kroppen sla, broccoli en in extreme gevallen zelfs aan bloemkolen.

Dus ook de pastinaak was vroeger een zwaar leven beschoren – zelfs wanneer hij niet was beschoren.

De situatie werd dermate problematisch dat de pastinaak stilaan uit het straatbeeld verdween. Daarom werd de pastinaak een vergeten groente. Vandaag leeft hij grotendeels teruggetrokken, ver weg van grote bufetten, volgens zijn psycholoog naar het schijnt vooral om aan zichzelf te werken…

Een pastinaak als satirische illustratie